Zoals gewoonlijk komt aan alle mooie liedjes echter een einde. Ook aan dit. Voor iedereen had de vakantie nog gerust een week langer mogen duren, maar ja, we hadden maar één week geboekt en ook ons budget was uitgeput.
Omdat we tijdens de heenrit zoveel file hadden gehad en omdat dit weekend nog drukker zou worden, hadden we besloten om eerst nog het Vikingdorp in Ribe te gaan bezoeken en pas tegen de avond naar huis te rijden om op die manier file’s te vermijden.

En dat leek een goede beslissing. Toen we ’s morgens onze sleutel gingen inleveren en de weg naar Ribe insloegen (die voor een stuk ook dezelfde weg was naar de autostrade), bleek half het land blijkbaar gemobiliseerd te zijn. Vooral Duitse en Nederlandse nummerplaten gaven aan dat het vooral de toeristen waren die de wegen bevolkten. Tot aan de autostrade was de tocht een parade van toeristen die in slakkengang op weg naar huis leken.

En ook dit bezoek was een prachtige ervaring. Hedendaagse mensen uit alle windstreken leefden terug zoals de Vikingen dat 1000 jaar geleden waarschijnlijk ook deden en bouwden ondertussen dit mooie dorp verder uit. We konden ervaren hoe ze sliepen, aten, allerlei werktuigen maakten, jaagden, vochten, paard reden, … kortom ongeveer alles wat toen ook zorgde voor bedrijvigheid in een dorp. Mooi.

En het mooiste van al was dat toen we om 16.00 uur onze tocht terug naar huis aanvatten, we inderdaad ook nog maar weinig toeristen op de weg zagen. Wat dus betekende dat we zonder problemen naar huis konden rijden en rond 1.00 uur al in Hamont arriveerden. Moe, dat wel, maar o zo voldaan. Klaar om nu al aan de slag te gaan voor de Åndz reis van volgend jaar. Want dat die er zal komen, dat stond voor iedereen al vast. Waar naartoe ? Dat wordt de nieuwe uitdaging !