Voor we deze reis konden aanvatten, was er al heel wat werk verzet. Niet alleen moesten de nodige fondsen voorzien worden, er moest ook afgesproken worden hoe alles georganiseerd moest worden.
En hoewel het eerste deel wat moeizaam op gang kwam met toch niet zoveel sponsoring als we hoopten en weinig andere acties, bleek de inderhaast georganiseerde wafelverkoop nog heel wat geld in het laatje te brengen.
Het bijeen komen om praktische afspraken te maken, verliep een stuk vlotter zodat deze morgen iedereen om 5.30 uur al paraat was, zoals weken eerder afgesproken ! Nou ja, iedereen ... dat zou te mooi geweest zijn. Tine had zo haar eigen interpretatie van het gegeven ‘tijd’ zodat zij om 5.45 uur naar de Leeuwerikstraat afzakte. Maar goed, de intentie om ten laatste om zes uur te vertrekken werd gehaald zodat we inderdaad al rond dat uur de autostrade opdraaiden in Budel. De weergoden leken ons zeer gunstig gezind want het was niet alleen droog, het zou vandaag ook niet te warm worden zodat de reis geen marteling in de auto zou worden met óf een zoemende en ziekmakende airco óf bloedhete temperaturen. Ook op de weg viel alles reuze mee en af en toe leek het echt of we heel alleen op weg waren … in Nederland.

Eenmaal Duitsland binnen gereden richting Osnabruck begon het er al anders uit te zien. Er was beduidend meer verkeer, maar wat vooral opviel was dat de autostrades in Duitsland ongeveer allemaal opgeknapt worden (ten minste toch degenen die wij over moesten). En dat betekende tussen Osnabruck en Bremen al het gevreesde: Stau ! Voor ons kon dit de pret echter niet drukken en toen we na de ingelaste pauzes voor ontbijt (na twee uur rijden) en een tasje thee (na nog eens twee uur rijden) nog steeds mooi op het voorziene schema zaten, was er nog geen vuiltje aan de lucht. We wisten dat tussen Bremen en Hamburg de autostrade helemaal open lag en hadden ons hier aan het ergste verwacht. En inderdaad stonden we regelmatig stil of konden maar stapvoets rijden. Wat we niet verwacht hadden was dat ze ook aan de Elbetunnel aan het werk waren waardoor we ruim 30 kilometer voor Hamburg al stonden aan te schuiven … een oponthoud van ruim anderhalf uur ! En zelfs na de tunnel was het zo druk dat we nog eens even file hebben gehad.
Tot we dan eindelijk de grens met Denemarken bereikten en we na een kleine 30 kilometer autostrade kozen voor de binnenwegen: eindelijk rust en ruimte ! Maar toen moesten we nog wel bijna 150 kilometer rijden zodat we uiteindelijk om 18.45 uur, bijna 13 uur na ons vertrek deze morgen, op onze bestemming aankwamen.

Ondertussen hadden we wel al inkopen gedaan in de Netto te Ribe zodat de ijverigsten onder ons meteen aan de slag konden met het avondeten: een heerlijke pasta met champignons voor de liefhebbers (en zonder paddenstoelen voor de anderen).
De avond werd nog een gezellig bijeen zijn dat werd afgesloten met een unieke film: Hairspray … voor sommigen het ideale recept om in slaap te vallen, voor anderen het ingrediënt om dromen van te krijgen.